Η ευθύνη της Γερμανίας – το όραμα της Ευρώπης
Στις 27 Νοεμβρίου 2011 ταξίδεψα στην Γερμανία, προσκεκλημένος της Ευρωπαϊκής Ακαδημίας του Βερολίνου, πιστεύοντας ότι έχω μία σπάνια ευκαιρία να καταλάβω καλύτερα την οικονομική κρίση που πλήττει την Ελλάδα - περισσότερο από κάθε άλλη ευρωπαϊκή χώρα. Ταξίδεψα με την αγωνία για το μέλλον της πατρίδας μου και με την ελπίδα ότι, στο πλαίσιο των αποφάσεων που καλείται να λάβει η Ευρώπη, η Ελλάδα θα έχει μία τελευταία ευκαιρία να επιλύσει τα τεράστια προβλήματά της. Στις 2 Δεκεμβρίου 2011 επέστρεψα στην Αθήνα, γνωρίζοντας ότι η ώρα των αποφάσεων έχει φτάσει και δεν είναι μόνο η Ελλάδα που αναζητά μία τελευταία ευκαιρία. Είναι ολόκληρη η Ευρώπη.
Υπήρξαν πολύ λίγες στιγμές στην δημοσιογραφική σταδιοδρομία μου, που είχα την ευκαιρία να δω την Ιστορία να γράφεται μπροστά στα μάτια μου. Η επίσκεψή μου στο Βερολίνο και στην Φρανκφούρτη ήταν μία από αυτές. Μέσα από το πυκνό πρόγραμμα των ενημερωτικών συναντήσεων και των αποκαλυπτικών συζητήσεων αυτής της εβδομάδας, αναδείχθηκε η μεγάλη πρόκληση, αλλά και ο μεγάλος κίνδυνος που αντιμετωπίζει ολόκληρη η Ευρώπη: στην κρισιμότερη και δυσκολότερη μέχρι σήμερα στιγμή της Ιστορίας της Ευρωπαϊκής Ενωσης, οι χώρες της ευρωζώνης καλούνται να συντονίσουν τον βηματισμό τους και να αποφασίσουν στο ερώτημα, εάν το μέλλον μας θα είναι κοινό.
Αν τα καταφέρουν, τότε η σημερινή κρίση θα έχει αποδειχθεί μία “ιστορική ευκαιρία”.
Αν αποτύχουν, όμως, τότε το εγχείρημα της Ενωμένης Ευρώπης θα τεθεί σε θανάσιμο κίνδυνο.
Οι κυβερνήσεις, αλλά και οι κοινωνίες μας καλούνται να λάβουν ιστορικές αποφάσεις, ενδεχομένως με τεράστιο κόστος. Το κοινό μας νόμισμα, δε μπορεί να γίνει το “άλλοθι” για κοινωνικές ανισότητες και αδικίες. Πρέπει να είναι το όχημα που θα μας οδηγήσει στο κοινό μας μέλλον. Η γραμμή, πάνω στην οποία πρέπει να κινηθούν οι ηγεσίες των χωρών της ΕΕ, είναι πολύ λεπτή. Το καθήκον τους είναι να υπερβούν σύνδρομα και φόβους του παρελθόντος, να αποδείξουν ότι το όραμα της Ευρώπης παραμένει ζωντανό και ισχυρότερο από οποιαδήποτε κρίση. Στην Γερμανία αναλογεί η μεγαλύτερη ευθύνη, αλλά το σημαντικότερο είναι οι αποφάσεις να εκφράζουν όλες τις κυβερνήσεις και τους πολίτες της Ευρώπης. Αυτό είναι το μάθημα που πήρα και αυτό είναι το μήνυμα που θα προσπαθήσω να επικοινωνήσω με κάθε τρόπο, ως άνθρωπος και ως δημοσιογράφος.
